خداوند حاضر گردد حسنات او قبول نمىگردد و گناهانش بخشوده نمىشود . 4 - جابر از حضرت باقر عليه السّلام روايت مىكند كه حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : از فراست مؤمن بترسيد كه او با نور خدا مىنگرد و سپس اين آيه شريفه را تلاوت كردند إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ . 5 - حضرت باقر عليه السّلام فرمود : خداوند متعال در مؤمن نسيمى از روح خودش دميده است ، و براى همين جهت در قرآن فرموده : رُحَماءُ بَيْنَهُمْ . 6 - على عليه السّلام فرمود : از گمان مؤمنين بترسيد زيرا خداوند حق را در زبان آنها قرار داده است . 7 - جابر جعفى گويد : در خدمت ابو جعفر عليه السّلام بودم در حالى كه غم و اندوه مرا گرفته بود ، عرض كردم قربانت شوم گاهى بدون اينكه مصيبت و يا اندوهى برايم پيش آيد ناگهان محزون مىكردم كه اهل بيت من هم متوجه اين موضوع مىشوند و مرا دگرگون مشاهده مىكنند . امام فرمود : آرى اى جابر خداوند متعال مؤمنان را از گل بهشت آفريد و از نسيم روحش در آنها جارى ساخت و از اين جهت مؤمنان را برادر ابوينى گفته‌اند هر گاه يكى از آن ارواح در يكى از شهرها محزون گردد ، ساير ارواح هم محزون مىگردند . 3 ريشه و سرشت مؤمن 1 - جابر از حضرت صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : خداوند متعال شيعيان ما را از يك سرشتى كه در نزد خود نگهدارى مىكرد آفريد ، آن اصل و طينت مخصوص آنها مىباشد و تا روز قيامت كسى در آن وارد نمىگردد و چيزى از آن كم نمىشود . 2 - ابو بصير از حضرت باقر سلام اللَّه عليه روايت مىكند كه فرمود : ما و